Den 20. Dezember 2005 ass e Gesetz iwwer d’Asylrecht an der Chamber gestëmmt ginn, wat virgesäit d’Prozeduren ze verkierzen, an doduerch eng Rei vu Bestëmmungen a Kaf hëllt déi souwuel d’Mënscherechter wéi d’Prinzipien vun eiser eegener Verfassung a Fro stellen.
De Statsrot huet dofir „opposition formelle“ ageluecht an den 5. Abrëll 2006 huet d’Chamber eng zweete Kéier iwwert dat Gesetz ofgestëmmt.
Problematesch un deem Gesetz si folgend Punkten:

1. D’Gesetz gesäit fir, datt et keen „Droit de recours“ gëtt wann d’Décisioun zur Asylufro vum „Tribunal administratif“ respektiv vum Minister am Kader vun enger „procédure accélérée“ geholl gouf. Dëst widdersprécht engem Basisprinzip vun der Demokratie a stellt een geféierlechen Präzedenzfall duer.
2. Et ass méiglech déi Asylbewerber, déi hir Identitéit net beweise kënnen oder wëllen, bis zu 12 Méint an engem „Centre de rétention“ anzespären (art. 10). D'Commission consultative des Droits de l'Homme fënnt datt dës Regelung géint d’Convention de sauvegarde des Droits de l'Homme et des libertés fondamentales (CEDH) verstéisst.
   Den Haut-Commissariat des Nations Unies pour les réfugiés „considère la détention de demandeurs d'asile comme indésirable en soi“ a schléit vir Alternativen ze fannen, „telles le placement en centre de réception, avec, le cas échéant une limitation de mouvement“. Kontakt mat der Aussewelt soll erhale bleiwen an eng psycho-sozial Betreiung misst garantéiert ginn. Bis ewell sëtzen déi Leit bis eng definitiv Décisioun geholl gëtt am „centre de rétention“ zu Schrassig am Prisong. De geplangtenen separaten „Centre de rétention“ bidd awer just eng Scheinalternativ: d'Gefor besteet datt déi Moossnam zu enger willkürlecher administrativer Zwangsmesure gëtt. Dat widdersprëcht dann dem Artikel 14 vun der Lëtzebuerger Verfassung („Nulle peine ne peut être établie ni appliquée qu'en vertu de la loi“), sou de Statsrot.
3. D'Gesetz gesäit vir, datt all Asylbewerber 9 Méint laang, nodeems en seng Demande ragereecht huet, vum Aarbechtsmaart ausgeschloss bleiwt (art. 14). Dat obwuel de Rapport vun der Commission de Travail et kloer mécht, datt „d’un point de vue humain et psychosocial, il est tout à fait inacceptable de laisser le demandeur durant une longue période dans l'incertitude sur son statut tout en le réduisant à une oisiveté forcée et prolongée“.

Mat dëser Petitioun wëlle mir NEE soen zum Gesetz iwwer d’Asylrecht an un eis Deputéierten appeléieren d’„opposition formelle“ vum Statsrot an d’Awänn vun internationale Mënscherechtsorganisatiounen eescht ze huelen an dat Gesetz an der jëtzeger Form net gudd ze heeschen.

Initiatoren: Sonja Kmec (sonja.kmec@uni.lu), Christian Dessouroux (cdessouroux@yahoo.com), Benoît Majerus (benoitmajerus@yahoo.com), Anne Schiltz (aschiltz@ulb.ac.be)